سراي سارا

2004-01-21T10:21:00.000-08:00

تازشم اون کیک خوشمل خوشمزه ات کوفتت بشه.منم می خواااااااااااااااااااااااااااااااااااام.
مامانی منم کیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــک

2004-01-21T06:21:00.000-08:00

توضیح:
اون کوچولوئه منم.اون گندهه هم تویی که حالا دیگه دایناسور شدی

2004-01-07T11:08:00.000-08:00

خوب شد دیگه.کلی تیرگی ریخته دور و برم.چاغا همه مرده ان.نگاهها خاموشن.دیدارها فراموشن.شیون سرد باد هم که می کوبه تو گوشام.
تو این همه مصیبت و امتحان و بدبختی و افسردگی بارون این مدلیو کم داشتم که بره رو اعصابم و فیل ام یاد هندستون کنه.
حالا این خرسولک رو از کجا بیارم من؟خدا می دونه.
اون طفلی که خودش کلی بدبختی و هوار تا کار ریخته سرش.امتحانای سخت وپشت سر هم.احساس بابا بودن هم که کشتتش.
همه چی سیاه و سپید شده.
استادا سیاهن.زیبایی از همه سیاه تره.درسا سیاهن.امتحانا سیاهن.پروژه ها سیاهن.روحیه من سیاهه.دانشگاه سیاهه.شیراز سیاهه.همه کارای دورم سیاهن.همه آدما هم و همه چیزا.
روحیه خودم هم که از همه سیاه تره.
فقط مامانی سفیده .اون جوجولک خرس پوریان هم سفیده.احساسامون سفیدن.سبز بیدار سفیده.راستی بین ترم هم شاید سفید باشه.
تهرون هم موضعش فعلا معلوم نیس.شاید سفید باشه شاید سیاه.

2004-01-06T07:11:00.001-08:00

زندگی با عشق یعنی:
جامه طلاکوب امید را پوشیدن
زندگی با عشق یعنی:
به شوق دیدار لحظه ها را سپری کردن
زندگی با عشق یعنی:
پنجره زمستان را گشودن و بوی او را استشمام کردن
زندگی با عشق یعنی:
منفرد در آینه نگریستن و شکل گرفتن طرح تصویر زیبای دوتایی را دیدن
زندگی با عشق یعنی:
در اوج خستگی ،آغوشی برای آسایش و کلامی گرم برای تسلی
زندگی با عشق یعنی:
حضور تمام خوبیها ،خوشایندها و دوست داشتنیها
زندگی با عشق یعنی:
.......

2004-01-06T07:11:00.000-08:00

Ich mochte einen netten Mann heiraten.Er ist schon und sehr net und gut.Ich liebe ihn . Er liebt und will nur mich auch.
Ich schlafe weil ich ihn sehen will.
(pm:تنبلی نکن.زود بدو زبانتو کامل کن تا بفهمی من چی می گم خرسولک.
دفعه های بعدی ،دیگه ساده حرف نمی زنما.اونوقت دلت می سوزه این همه اظهار عشقولانگی خوشمل و ناناز و از دس دادی.
دو نقطه پی)

2004-01-06T07:09:00.000-08:00

در این غریبستان دلخوشیی نیست جز پویا رویاهایی که تو را می جویند.
طراوت صبحگاه را با خنکای بوسه ای ،مهربانانه نشاندده بر لبم دو چندان می کنی.
گرمای مطبوع ظهر را با آغوشی گرم دلپذیرتر می نمایی.
شادابی عصر هنگام را بازو در بازو نفس می کشیم.
و آرمش شب .....

2004-01-05T03:15:00.000-08:00

من پرواز می کنم و سرمست می شوم:
از دوخته شدن نگاهم با نگاهت،
از قفل شدن لبم به لبت،
و از تماس گونه ات با گونه ام،
و از لغزش بی قرار سرانگشتانت روی تنم،
و از بازی نامنظم انگشتانت توی موهایم،
و وقتی که سهمت روی تنت رها می شود،
و از پخش گرمای بدنت در نزدیکی تنم،
و از آغوشت.
از جای گرفتن آرام یا حتی با کمی شیطونی در آغوش مهربانت.
با بازوانی گشاده که همیشه برای من جا دارد.
عزیزم،جای نوازشهایت در امروز زیبا،خالی است.

2004-01-04T14:05:00.000-08:00

2004-01-01T12:46:00.000-08:00

عزیزم ،
گاهی وقتها زمانی که می بینم این همه نزدیک شده ایم به هم ،
اونقدر نزدیک که تنها حجابمون این فاصله ظاهری است که ما رو جدا کرده و شاید هم یه جورایی بیشتر باعث نزدیکیمون شده ،
زمانی که حتی از پشت تلفن هم صدای نفسهات ،حس جاری بودن نسیم نفست روی صورتم بهم دس می ده ،
زمانی که اونقدر نزدیک می شیم که چیزی برامون نیس جز خیال آغوش ،
اون زمان تمام این رسمی بازیهای الکی و مسخره پیش چشمام کم رنگ می شه ،دیگه به سختیهاشون فکر نمی کنم و مشکلاتشون احاطه ام نمی کنند.
حس می کنم شرعی کردن این روابط زندگی بخش جاری تو خونهامون ،فقط یه جوری گول مالوندن سر اطرافیانه.
کمالی بالاتر از این اوجی که توش غوطه وریم نمی بینم و به نظرم اون موقع تنها فرقش برا من پوشیدن یه حلقه تاجدار یادگاری از تو و عشقمون تو دست چپمه

2004-01-01T12:41:00.001-08:00

مهتاب زیبا همه جا را گرد نقره پاشیده.
سپید گون هوا و کم نور زرد تاق خاطراتی را به سویم سرازیر می کند.
لحظه هایی در زندگی هست که توی ذهن آدم حک می شه.مثل یک عکس مثل یک تصویر.
همیشه توی ذهن ،دست نخورده و ثابت می مونه و آدم به گذشته که بر می گرده،درست به روشنی روز اول جلوی چشمش نقش می بنده.
لحظه هایی مثل لحظه های حس گرمای دست های با محبت عزیزترین ،خیره شدن به زلالی نگاهش ،چشیدن شوری اشک های نقره فامش ،شنیدن آهنگ مردانه و مهربان صدایش و جاری شدن عطر تنش در یکایک سلولهای وجود.
احساس هایی است که گفتنی نیست.کلام و توصیف از بیانشان عاجز است.چون این حالت ها حس کردنی است نه گفتنی و شاید به همین دلیل آدم از بازگویی اش دور میمونه.
و این عجین شدن عجیب.
تسلط شیرینی که او دانسته یا ندانسته بر تمام وجودم پیدا کرده و آرام آرام با هستی من قرین و دوری از وجودش برایم ناممکن می شود.
گویی تک تک خاطراتش و حضورش همچون پیچکی شده که بر من آویخته ،و می دانی در این آویختن زیبا،جدایی مرگ است،برای هر دو ،پیچک و پایه.

2004-01-01T12:41:00.000-08:00

یه حس خوشایند بهم دس می ده.
می دونی ،یه جورایی مغرور می شم وقتی می بینم تو این زوج های اطرافمون ما از همه خوشبخت تریم.
وقتی ف ها،پ ها،ح ها،وبه خصوص امثال م های مارمولک رو می بینم به تو مغرور می شم.
به این درک مشترکی که بینمون وجود داره مغرور می شم.
به این که اغلب مشکلاتمون با حرف زدن حل می شه،
به این که دیگه کم کم معنی واقعی زندگی مشترک رو می فهمم،
به این که نسبت به پارسال همین موقع ها چقدر دیدگاههام عوض شده،
گر چه دوست دارم و می دونم که همیشه واسه تو همون دخمل موچولوی لوس بابایی می مونم ولی بوش می یاد که این تغییرها یه جورایی معنی بزرگتر شدن میده ،مگه نه؟

2003-12-30T12:56:00.000-08:00

کاش تا ابد موسیقی بود و جاده بود و تو بودی.
کاش همیشه چشمهایم را می بستم و خودم را در آغوشت می یافتم در حالیکه موسیقی بود و جاده بود و تو بودی.
جاده های بی پایان که همیشه انتهاشان شادی آور است ولی آرامش را به پایان رسانده.
آرامش جاده ،آرامش آغوش ،آرامش نگاه.
و من دوباره چشمهایم را می گشایم ،در حالیکه آهنگی نیست و جاده ای نیز و تو نیز.

2003-12-30T12:55:00.000-08:00

باز هم زندگی.
و چهره های زشت زندگی.
معده درد عصبی و بی خوابی تا صبح.
مرهم عشق که زخهامان را می بوسد.
باور کن که تو خود زندگی هستی برای من.
با تمام فراز و نشیبهایش زندگی را دوست دارم.
سر کلاس استاد سگه هستم.چشمام بی هدف بی اینکه چیزی از نوشته ها بفهمه دوخته شده به تخته و روحم در روابطمان پرواز می کند.
در خوابهای مشترک ،درگریه های همزمان و در ....
در شهر تو و در تو.
در دیشب و در در دنیای تلخ بی تو.
در امشب و در هلهله و شادی های بی مفهوم برای آنچه می خواهند ،سختیها را پیش رو ندارند.
میان ماه من تا ماه گردون ....
ضعیف نیستم و خستگی پذیری را نشانه ضعف نمی دانم.
من فقط انسانم.
امروز صبحم را در صفر مطلق به سر بردم و می دانم که اشتباهات بزرگتر به سوی صفرهای بزرگتر پرتابم می کنند.صفرهای بزرگ و بزرگتر.آنقدر بزرگ که چاله ای می شود و مرا فرو خواهد کشید و شاید تو را هم.
و من همواره نگرانم که این چاله ها گزندی به چینی وجودت نیاورند.
و قلبم می لرزد آنگاه که می اندیشم به جمله تو.
جمله تلخی که در سرمای مرگ آلودمان جنبش و هیجان را من بر انگیخت و در تو غرور را.
و قلبم می لرزد از اندیشیدن به آن زمان.به روزی که تو نباشی ،و بی گمان آن زمان مرده ای بیش نخواهم بود.
آرزویم اینست در 90 دقیقه فرستادن ،این من باشم که نفس قبل از نود تو را بکشم.
دهنم یه جوری گس و سرسرکیه.مثه کسی که یه روغن زیتون مونده رو عمدا نگه داشته تو دهنش تا یه جورایی خودشو اذیت کنه.
مامان کوچیکیامو می خوام.
کوچیکیامو می خوام.

2003-12-23T12:21:00.000-08:00

شاپرکی می شم و سبکبال بر شاخه ای در کوی نگاهت می نشینم و عطر خوش شکوفه های لحظه های خیره ماندن به ژرفای نگاه تو سرمستم می کنه.

2003-12-23T12:20:00.000-08:00

جعبه های حروفچینی عالم بچگی یادته؟
از همونا که حروفاشونو می چسبوندیم رو شیشه و باهاش کلمه می ساختیم.کلمه های ساده ای که هر کدوم افق دنیایی از مفهوم رو برامون می گشود.
دلم یکیشو می خواد.یه جعبه قرمز پر از حروف با یه آینه گنده که قدش بلند باشه.
رو آینه یه دایره می کشم که یه دهنه باز بالاش داره.
و تو دایره اسم تو بالای اسم من.
به دایره چند تا خط وصل می شه.
آخر یکیشون "عشق" هست.
اون یکی با "لبخند" تموم می شه.
یکی دیگه "فاصله" داره.
یکی "غم" و ....
دهانه نیمه باز دایره با یه پاره خط به کلمه "مامان" ختم می شه در حالیکه دیگه بالاش خطی نیست و اسم معبودمون طلاکوب اونجا نگاشته شده.
نگریستن به این دایره زندگی ،شانه به شانه ایستاده در کنار تو ،شعفی به قلبم می بخشه.
معبود نگهدار دایره زندگیمان و شعله های پر التهاب شعفمان باد.

2003-12-23T12:19:00.000-08:00

سفر نامه(بازگشت با کمی تاخیر)
نمی دونی چه غلغله ای تو اتوبوس برگشت بود.12 نفر عضو یک خانواده بزرگ همه با هم جمعی سفر می کردند و آخرین صندلیهای این قوم تاتار رو که یک ردیف جلوتر از من در سمت چپ و کاملا در زاویه دید من بودند یک زوج جوان با یه بچه 4-5 ساله ،پررویی این زوج واقعا ماشالله بزنم به تخته داشت.
جلوی چشم این توله شون از لقمه گذاشتن دهن هم و هر و کر گرفته تا نوازش و ماچ و بوسه هیچ ابایی نداشتند.حتما می خواستند بچه چشم و دل سیر بشه و بعدا تو بزرگی نخواد به خاطر فیلمای رومانتیک این و اون ور بدوه و به این و اون رو بندازه. حالا توله شون که هیچی.حساب عاشقای دل عاشقای مهجور رو چرا نمی کنند؟
کنارم یه مامان تنها با یه توله 4-5 ساله دیگه بود که این دو تا توله از وقتی با هم دوست شدند یه مهدکودک پر سر و صدای سیار رو بغل گوش من تاسیس کردند که تواون موقعیت اصلا حس و حالش نبود.
البته اگه حوصله داشتم و سرحال بودم موقعیت حسابی برای مراسم توله خورون بود.چون خداییش جدا از فضول و شیطون بودنشون خوشمزه بودن.
پشت سرم هم یه زوج جوون دیگه بودن که تا چراغا به طور نسبی و البته نه کاملا خاموش شدند،اظهار عشقولانگی و تریپ لاو بازی و صدای بی ناموس بازی هاشون وزوزکننده دوید تو گوشام.
اگه مراعات حالشون و شرم از برگشتن و دیدن این صحنه های پورنو نبود ،قطعا بر می گشتم و یه مشت محکم فرود می آوردم تو صورت خانم دختر نفهم دهاتی با اون حلقه زشت بی قواره اش که هر لحظه هم فشار پای مبارکشون تو صندلی من زیادتر می شد.
چون نزدیکیهای صبح دیگه کمرم راست نمی شد.تو تمام این شلوغ بازیا یه ببعی ناناز تو کیفم و خاطرات عزیزترین که برام نقش اکثر حیوانات خونگی رو بازی می کنه جلوی چشمام.تمام این صداها تو سرم،و پارازیتهایی از سایر نقاط این باغ وحشی که سوارش بودم و نقش یک تماشاگر منزوی اغلب در حالت نوشتن رو توش بازی می کردم.
و مسافرت همچنان ادامه داشت.
شاید وقتی رفتم شیراز ،سر راه اول یه سری به خوابگاه 5 عزیز (تیمارستان کنار دانشکده کشاورزی تو باجگاه) زدم.
بلکه این دغدغه سفر پاک شه.شب خوش.
جیش ،بوس،لالا.

2003-12-22T11:31:00.000-08:00

نیمه من،
هم بغض گریه هایم،
تنها همدم تمامی خاطرات ماندگارم،
آن هنگام که واپسین تصویر شامگاه وصل را بر دفتر دلم می نگاشتم،و لحظات تلخ جدایی را تا مغز استخوان نفس می کشیدم،تنها تصور پایان قصه زوال غم نامه مان، و طرح خوش سرانجام دل باختن و دلداری مان ،سبد شادی را در برم می نهاد.

2003-12-22T11:30:00.000-08:00

راستی،
خر سرد،
بزغاله لرزان،
گوساله فریز شده.
دو نقطه دی.
ملیح شدم.
نه؟
(چشمک)

2003-12-22T11:26:00.000-08:00

وحشت سرد،
فضای سرد،
فاصله سرد،
غربت سرد،
تنهایی سرد،
لبهای سرد،
مرگ سرد،
آههای سرد ظالم،
خیال گرم،
آغوش گرم،
دستهای گرم،
نوازشهای گرم،
بوسه های گرم،
قلبهای گرم،
اشکهای گرم،
لبخند.

2003-12-21T15:55:00.000-08:00

فاصله بینمون اندازه یه بند انگشته.
اصلا شاید همون هم نیس.
سکوت سرخی موج می زنه.
چونه ات یه ذره می لرزه.
و مژه های ناناز بلندت خیس می شه.
شیپ شیپ از رو گونه هات قل می خورن پایین.
اولی که مژه ها رو خیس می کنه و یه درخشش به اونها می ده تا مشکین فامی اش رو دو چندان کنه.
دومی که خیلی خیلی یواش راهشو باز می کنه.
سومی منتظر نمی مونه و روون می شه.
حالا دیگه بعدیا هی همدیگه رو هل می دن و جاده ساخته شده روی گونه ات رو پر می کنن و می دون پایین.
یکیشون آروم خودشو به لب من می رسونه و شوریش شیرینی زندگی رو بهم می چشونه.
چشمامو باز می کنم.به اون دو تا تیله های درشت که حالا برقی توشون چشم منو نوازش می کنه خیره می شم.
قلب گنجیشک کوچولو حالا آروم می گیره.

2003-12-21T15:51:00.000-08:00

شعر سفر را به سوی زیباترین ها آغاز می کنم.
به سوی دیدار.
به سوی آغوش.
به سوی نوازش.
به سوی عزیزترین.
به سوی تو.

2003-12-20T12:25:00.000-08:00

خنده های ریز زن،
دست های نوازشگر مرد،
بی قراری های کودک نا آرام،
خانواده،
گرمای محیط سرشار از شور عشق.
همه تو را به آن وا می دارند
که بیاندیشی،
به فرداها،
به روزهای محیط گرم،
به خنده ها و نوازشها.
جاده های عشق را با هم خواهیم پیمود.
و آنگاه،
خنده های ریز زن،
دست های مهربان نوازشگر مرد.

2003-12-20T12:22:00.000-08:00

برای خواب معصومانه عشق
کمک کن بستری از گل بسازیم
برای کوچ شب هنگام وحشت
کمک کن با تن هم پل بسازیم
چقدر لذت بخشه وقتی خسته ای آغوشی برای پناه بردن داشته باشی.
وقتی بغضی گلوت رو می فشره ،شانه ای برای گریستن کنارت باشه.
وقتی تنهایی ،گامهایی در پیمودن مسیر همراهی ات کنند.
در فضای آکنده از ترس ،بازوانی آرامش رو برات به ارمغان بیاره.
در سرمای نقطه مطرود زمین ،لبهای داغ سردی وجودت را بزدایه.
و نفسهای گرم ترجمان قطره قطره واژه بی کران دوستت دارم باشد.
حلقه محبت انگشت تو رو تنگ در بر بگیره و نگین دامن عشق شوی.
رز سپید رو نهایت عشق بدان.
و آنگاه بی گمان تو خوشبخت ترین هستی وآن زمان، زمانه خوش یکی شدن است.
می پیچه عطر خاطره دز خلوت شبهای من
تکرار اسم قشنگت شده عادت لبهای من

2003-12-20T12:21:00.000-08:00

جمعه 28 آذر 82
وقتی نصف لیوان آب داشته باشی و تازه از خواب نوشین صبحگاه بیدار شده باشی و بتونی با یه دستمال نیمه خیس ... کنی با ذره آب صورت و دهنتو بشوری و با یه ذره اش ابر پنکیکتو خیس کنی برای آرایش ،اونوقت می فهمی تمام مدت زندگیت کلی مقتصد و صرفه جو بودی و خودت نمی دونستی.
مکان:نقطه مطرود زمین ولی مملو از آیکون لاو

2003-12-20T12:19:00.000-08:00

پنج شنبه 27 آذر 82
سرخ دوست داشتنی هم به کم نور زرد ،آبی زیبا و سیاه آرامش پیوست.
پیوندتان مبارک.
(روزی که همیشه جاودان در تاریخ زندگی ام خواهد درخشید.فرجام خوشی را برای آن آرزومندم.)

2003-12-15T13:10:00.000-08:00

بارها تو را درود.
از لبهای داغ.
از چشمان پر از تمنا.
از ظرافت انگشتان.
از لطافت دستها.
از نمناکی گیسوان شبق گون.
از ژرفای قلب.
از اعماق وجود.
بارها تو را درود.
بارها تو را لبخند.

2003-12-15T13:01:00.000-08:00

10
9
8
7
6
5
4
3
2
1.5
فقط 1.5 تا موندهااااا.یوهاهاهاااااااااااا.
دو نقطه دی فوق گنده.

2003-12-14T12:17:00.000-08:00

اومدم بگم گاهی خسته می شم.
گاهی یه سرما،یه لحن سرد منو خسته می کنه.
گاهی از بخشش خسته می شم.
از بخشش خودم ،غرورم و ... خسته می شم.
اومدم بگم گاهی از حرف زدنهای مهربانانه یا تظاهر به اون خسته می شم.
وقتی می بینم چیزی تو عالم مشترکمون وجود داره که من سهمی نباید ازش داشته باشم خسته می شم.
تمام انرژی و شادی روزانه ام رو با سردی لحن عزیزترینم از دست می دم.
و بعد دیگه تلاشی نمی کنم چرا که از تلاش کردن هم خسته می شم.
خسته می شم.
خسته میشم.
خسته هستم.
خسته.
شب به خیر.

2003-12-12T10:11:00.000-08:00

وصال،
مفهومی که زمانی برایم خیلی دور به نظر می رسید.
شاید برای یک برهه زمانی دیگر به آن نیاندیشیده بودم
و یک اتفاق ساده
که دوباره تجلی گر این مفهوم در ذهنم شد.
با هم بودن را با تمام وجود می طلبم.
هر چند دور باشد.
گرچه معمولا کارتهای عروسی رو مثل عکسای کتاب نقاشی فقط نگاه می کردم ،ولی این متن بدجوری نظرم رو جلب کرد،شاید به خاطر اینکه یه جورایی یه حس دوست داشتنی و دلخواه از یاد رفته رو برم یادآوری میکنه.
عشق بهانه آغاز بود
آغاز قشنگترین صبحدمان زندگی
عشق بهانه سبز با هم زیستن بود
و اینک وصال....
بارش خوشبختی است به آشیان عاشق ترین دستها
رونق بهارترین صبحدمان زندگی

2003-12-11T04:38:00.000-08:00

گاهی عصبانی می شم از دست خودم.
به حد مرگ عصبانی می شم.
و ناراحت.
از این عصبانی می شم که چرا تو عصبانی ترین حالتهام، جایی که معمولا برای آدمهای نرمال فقط احساس حکم می کنه، من آنچنان با منطق یه سری حرفایی که به بعضیاشون خودم هم اعتقاد ندارم و پوچ و مسخره اس رو با جرات برات اثبات می کنم که باعث می شم بعدش جفتمون از زندگی سیر شیم.
با این وجوداعتقاد دارم تمام این بحثها یا دعواها که خوشبختانه خیلی کم بوده اند،هر کدوم به یه نحوی همیشه باعث نزدیک ترشدن ما شده اند و همیشه احساس خوشبختی و رضایتمون از با هم بودن رو دو چندان کرده اند.
هر بار نکته ای جدیدتر رو فرا گرفته ام.پس حتی از دعواها هم متشکرم.
امیدوارم تو کنکور سخت زندگی با کمک این نکته های کوچولو موچولو اما بینهایت موثر موفق شیم.
نکته جدید:
با وجودیکه همیشه برام مثه یه شعار به نظر می رسیده ولی الان شدیدا بهش اعتقاد پیدا کرده ام که تو دعوا اگه هر دو طرف یه ذره از اون موقعیت صددرصد حق بودن خودشون کوتاه بیان و عقب نشینی کنن، روال خوشایند زندگی باز به آدما لبخند زیباشو نشون می ده.

2003-12-09T15:19:00.000-08:00

طوفانهای پیاپی بازمانده کشتی پوسیده را در هم می کوبند
و آنگاه دست ساده لوح با رنگی سعی بیهوده در نمایاندن این ویرانه همچون اقیانوس نوردی که شکوهش چشم را خیره می کند دارد.
چشمها را بگشا.
شوری و تلخی موج می زنند وآرامش را ساحل از می ربایند.
دندانهای بر هم فشرده شده که دردشان استخوان را می شکند.
و مشتهایی که مامن آرامش را آماج خشم می سازند.
همیشه همین بوده.
خشم از یک نقطه آغاز شده.مبهمی در فضا که شاید بهانه ای بیش نباشد تا حقیقت تلالوی فریبنده آنچه را به ظاهر عشق می نامیم به ما بنمایاند.
و فریاد بر آید که خوشبختیها همیشه لختی بیش نمی مانند.
به تو می پیوندم غزل ثانیه ای است و گسستن آنست که سایه می گستراند یا سایه اش را می گسترانند.

2003-12-08T04:17:00.000-08:00

می گما :جوجولک جونم.
واقعا دوستت دارم و این و وقتایی که دعوامون می شه بیشتر می فهمم.

2003-12-06T10:41:00.000-08:00

خیال خواب.
چشمانم را می بندم.
نقش دو چشم.
آن را دوست می دارم.
موج رنگین کمانی از رنگ.
سیاه.
قهوه ای.
کم رنگ زرد.
طرح آسمان کم رنگ آبی.
مملو از ابرهای خاکستری غم.
حتی این خاکستری غم را نیز دوست می دارم.
تقدس نگاه تابیده از دو چشم قلبم را می لرزاند.
گامهای نگاهت را استوار بر آستان خانه چشمانم فرود آور.
مرا نیز از لغزشها دور کن.
خاکستریها در برم گرفته اند.
رهایم ساز.
رها.

2003-12-03T13:31:00.000-08:00

من تب دارم.
دلم پستونک می خواد
و یه آغوش خنک.
و شکلات.
راستی تاریکی هم باشه.
من شونصد هزار تا آرزو دارم.

2003-11-30T14:23:00.000-08:00

با هم بودنها مثل عقربه ثانیه شمار می دوند.
و بی هم بودنها با تومانینه ساعت وار گام برمی دارند.
و این فاصله لعنتی....
که تلخی اش سایه گستر ایامم است.
و حتی شیرینی لحظات کوتاه با هم بودن که همواره مملو از هراس اتمام است مرا می گزند.
و شعری که ملکه ذهنم است:
حرفهای ما هنوز نا تمام
تا نگاه می کنی وقت رفتن است
باز همان حکایت همیشگی
پیش از آنکه فکر عزیمت تو ناگزیر شود
آه !
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان چقدر زود دیر می شود.

2003-11-23T14:28:00.000-08:00

این چند تا متن آخری رو که می خوندم کلی دلم خواست پیشت بودم وقتی می خونیشون.می دونم هر بار که می خونی چشمات با دقت هر کلمه رو می بلعه وبعد کلمه ای دیگر.
اصلا دلم می خواست پیشت بودم ،خودم واست می خوندمشون.اونوقت تو می گفتی این یکی هم خیلی قشنگه.بخصوص که با صدای خودت تو گوشام باشه ومن باز مثه همیشه می گفتم این متنا اگه به نظر تو قشنگ میان به خاطراحساس قشنگ مشترکمونه که پشتشه.

2003-11-21T12:39:00.000-08:00

دست یافتنی؟
نمی دونم چرا هر وقت یه جوری می خوام بهت بگم متنام ادبی می شن.
ولی این بار دلم یهویی خواست که ساده بشه.ساده بیام جلوت.دستاتو تو دستم بگیرم نگات کنم و بگم عزیزم ،برام دوست داشتنی ترین هستی.

2003-11-20T14:48:00.000-08:00

عصبانیت ها بدون بوسه ای زیر خاکستر خشم که هر آن امکان دوباره شعله ور شدنش هست مدفون می شوند.
کینه ها چاه هایی عمیق می شوند.
لبخندها مردابهایی وسیع به عمق 1 میلیمتر.
سلامها یخ زده اند.
لبخندها مرده اند.
بوسه ها فراموش
و ....
آیا پایان ها آغاز شده اند؟
عشق با تومانینه زندگی را می سازد و نفرت به یکباره ویرانش می سازد.

2003-11-19T13:28:00.000-08:00

بهترین لحظات من آن هنگام است که با تو هستم.
آن هنگام که موسیقی چشمانت را با تمام وجود می شنوم.
منشوری از احساسی که تلالو زیبای عشق در چشمانت همواره خیره ام می سازد و لبریز از غروری خوشایند.
لختی در آبی می آسایم و چندی در کم نورِ زرد.سیاه در برمان می گیرد و آرامش.
و هیچ نیست جز صدای پای نفسهایت که از جاده قلبم عبور می کند.
پاورچین موسیقی چشمانت را می دزدم.عطر خوش لحظات با هم بودن در یکایک سلولهای تنم جاریست.
پاره ای از وجودت که با من است دوباره در ذهنم جان می گیرد.وزنده خاطراتمان را با لذت مرور می کنم.
گنه کردم گناهی پرز لذت ...

2003-11-17T10:55:00.000-08:00

مرا به آرامش می رسانی.
خنکای اطمينان صدايت ، همچون نسيمی قلبم را می نوازد.
و دورنمای فانوس آويخته بر در خانه مان ،گر چه کورسويی بيش نيست ،ولي ژرفای وجودم را گرم مي کند.
در دشت خيال ،دايره ای می گسترانم و خشت ها را استوار بر زمين می نهم در اين راه امواج مهر انگيز تو مصمم ترم می سازد.
خانه مان را بنا خواهيم کرد.
خانه مان را با عشق بنا خواهيم کرد.

2003-11-12T13:23:00.000-08:00

اينقدر لطيفی که می دونم می شکنی اگه بشنوی دلم تنهايی می خواد ولی می خواد. دلم یه پیله تنهايی می خواد .يه جايی مثه این آبشارهای رویایی که تو کلی از فیلمهای خارجی هس.پشتش یه غار داره با آتیش.با موسیقی متن آب و صدای آبشار.و چند تا هم آهنگ آروم غمگین.
و تاریکی باشه و من باشم و همون نواها.تنها.
تنهای تنها و با یاد تو.و نه تو ونه هیچ کس دیگر. نمیدونم شاید هم با تو.
ولی می دونم دلم تنهایی می خواد .خسته ام.

2003-11-08T12:17:00.000-08:00

پشت سرتو نیگاه می کنی و می بینی که به اندازه نفس کشیدنی گذشته و تو خیلی چیزا رو از دست دادی و البته خیلی چیزها بدست آوردی.خیلی عشقها که به نفرت بدل می شوند.دوستیهایی که زیر پا له می شن.غرورهای شکسته.دل سپردنهای دوباره.دوست داشتنهایی که به عشق بدل می شوند.تکرار و تسلسل.0 و 1 و کلی عدد بینشون که نماهایی از زندگی فرد فرد ما هستند.و ماها که بین این دو هر زمانی به سمتی پرتاب می شویم.گاهی نزدیک به صفر و گاهی در آغوش 1 .
وگاهی به واسطه تنها یک آهنگ همه خاطرات خوب یا بد یه برهه زمانی به یادت میان.می تونی بی دلیل و فقط به خاطر گوش دادن به یه آهنگ حس کنی روز فوق العاده ای داشتی و نسبت به همه چیز و همه کس احساس عشق کنی .راه بری و به هر کی دور و برت می بینی یه جوری ابراز دوست داشتن کنی یا برعکس به خاطر شنیدن یه آهنگ کلی دپرس شی و تمام احساسات خوب روزانه ات رو فراموش کنی یهویی و حس تنهایی و دلتنگی (شاید برای چیزی که خودت هم نمی دونی چیه )تمام وجودت رو پر کنه.
و باز چشم بر هم زدنی دیگر و خود را در گوشه دیگری از زندگی می یابی ، در حال ورق زدن دیروزی که زمانی فردایی پر ز دلهره برای امروزی بوده است.
هر روز عوض می شیم حتی خودم که همیشه در مورد خودم فکر می کنم فرقی با روزای قبلم ندارم گاهی با یه نگاه کوچولو به گذشته ای نه چندان دور می بینم که اه خودم هم تغییر کردما.
امشب سری به آرشیو بلاگم زدم اولین نوشته هامو که مال پارسال حدودا همین موقع ها بود می دیدم و فهمیدم که نه بابا مثه اینکه خودم هم یه ذره بزرگ شدما.گرچه با خوندن این نوشته ها دلم یه خورده واسه اون موقع تنگ شد.
نوشته ها مال وقتیه که به کل از دنیا مجرد شده بودم و هیچ چیزی توجهم رو جلب نمی کرد تا اینکه مجذوب وبلاگ شدم.و تا چندین ماه دنیام دنیای وبلاگ شده بود و ذهنم همواره در حال پردازش هر موضوعی به عنوان موضوع وبلاگ.
این تب وبلاگ هم زود فرو نشست و باز چیزهای نو.
و گذر سریع زمان که هر چه می خوای تک تک دقایق و لحظاتشو در آغوش بفشاری مثه یه ماهی گلی که موقع مرگش فرا رسیده از دستت لیز می خوره.
قدر لحظاتمون رو بدونیم.

---------------------
اولین نوشته های وبلاگم پارسال مهر:
تولد
سلام
ــــــــــــــــــ
آغاز
مثل همه تست.
فوت. فوت. 1،2،3، الووووووووووو.صدا مياد؟لييييييييييييييييييييييييييينگ.بوق ممتد تلفن.

شكلات،شير،اتاق تاريك،شكيلا:
وقتي مياي صداي پات از همه جاده ها مياد
انگار نه از يه شهر دور كه از همه دنيا مي ياد
تا وقتي كه در وا مي شه لحظه ديدن مي رسه
هر چي كه جادست رو زمين به سينه من مي رسه
آاااااااااااااه
رويا،روياي شيرين،روياي داغ،روياي شيرين،خواب.
---------------------
ديشب خوب شبي بود خوب،خوب،خووووووووووووووووووب
از اون خوب گنده ها كه فريد ميگه هم خوبتر.
يه عصر دوست داشتني، نه ،
يه روز دوست داشتني ،
نمي دونم بگم واسه چي، يا شايد هم نمي تونم. اتفاقاي خيلي خاصي هم نيفتاد ولي كلا ديروز رو دوس داشتم.همشو حتي شبو خوابشو.كلا من تو مودهاي عاديم خوابيدن رو زياد دوس ندارم (البته خودمونيم.وقتشو هم ندارم.) تنم آروم نداره تا وقتي كه همه تو خونمون نخوابيدن بخوابم.اصلا اگه صبحها كلاس نداشتم و ترس از اين مشت و لگد هاي دوستم تو پهلوهام (وقتايي كه سر كلاس چرت مي زنم و استاده با چشم گرد شده از تعجب يا از روي غضب نيگام مي كنه) نبود ، شبها رو نمي خوابيدم.خيلي خوشم مي ياد شبا كه همه خوابن بيدار باشم و روزا بخوابم يا اگه بتونم اصلا نخوابم.البته نمي دونم اگه همه آدما روزا رو مي خوابيدن و شبا بيدار بودن اون موقع چيكار مي كردم.نمي دونم به خاطر خواب بودن آدماس كه دلم مي خواد بيدار باشم يا به خاطر خود شب و آرامشش و اين چيزاس كه اينجوري ويار نخوابيدن تو شب رو دارم.واي.چقدر حرفاي بي ربط زدم.خودمم نفهميدم چطوري از حس خوب ديروزم به نخوابيدن رسيدم.شما هم اگه نفهميديد اشكالي نداره.به گيرنده هاتون دست نزنيد.مشكل اينه كه من هنوز كلي سرحالم و هوس يه ريز حرف زدن كردم.شانس آورديد كه اين تايپ فارسي خيلي سخته و گرنه …….
Vaayyyyyyyyyyyyy.cheghad type farsi sakhte.ghorboone in pingilizi beram man.bayad in 2 khato mineveshtam vagarna oghdeiii mishodam . akheiisssssssssssh.rahat shodama.
---------------------
وبلاگ نويس شدن من:
قسمت اول:
پارسال اينا بودش با 2 تا از بچه هاي هم دانشكده اي كه هر دوشون جزو بچه هاي خرخون رشته رياضي بودن(الان ديگه نيستن.پدر عاشقي بسوزه)فكر ساختن وبلاگ به كله مون افتاد.يه وبلاگ كه الان فكر ميكنم درش تخته شده باشه اون هم تخته سه لايه اسمش هم ….. است كه شايد بعدا اسمشو بگم.
اون موقع نسبت به بچه هاي رشته تجربي حساسيت داشتيم شديد به قول بعضيها اسيدي.از اينا كه تنشون زگيل مي زنه ها.شايد هم بدتر.
يه روز خوب تعطيل خراب شديم سر يكيشون بري بلاگ ساختن.حالا بماند كه اون با مامانش قهر بود و حدس نمي زد كه كارش طول بكشه، بنابراين براي ناهار تداركي نديده بود و ما از صبح تاساعت 6 عصر گرسنه مثل 3 طفل مسلم (البته به گفته كارشناسان محترم و خبره امر ،مسلم 2 تا كوچولو بيشتر نداشته .به كميت زياد دقت نكنيد.اين كيفيت است كه مي ماند.)
سرگرم بلاگ ساختن بوديم

بچه مايه دار اكانت شيرازاسپورتش مصرف مي شد ولي همچين كله هاشون رو مانيتور قفل شده بود و از اين معجزه هايي كه من مي كردم دهنشون وا مونده بود كه نمي شد يه لحظه مسنجرم رو باز كنم از حوصله سررفتگي در بيام.بابا مهموني گفتن . همكلاسي.پاشو سيد برو منطقه نقل و نباتي ميوه اي خوردني چيزي بيار.از شانس ما اين چيزارو هم نمي شد بگي چون همه رو از قبل چيده بود رو ميز .بچه ام يه پارچه آقاست.(همون خانمه خودمون)(نا گفته نماند كه همه چي بود ولي ادم كه روش نمي شد هي بره سر ميز،چيز بخوره كه.)
خلاصه با جون كندن به عصر رسونديم .يه مشت چيز هم تا چند روز هي تو وبلاگ سه نفرمون نوشتيم ولي از اونجا كه هيچ كي جز خودمون از اين وبلاگه خبردار نشد و تلاشمون برا اينكه كسي بهمون لينك بده بي نتيجه موند بعد از يه مدت كوتاه منصرف شديم از نوشتن.اخه حرفاي سه نفرمون رو كه مي تونستيم خودمون به همديگه بزنيم.ديگه اين شد كه ديپرس شديم و وبلاگ نويسي تعطيل شد.
البته بهتون توصيه مي كنم كه وبلاگ شريكي ننويسين اونم با آدمايي كه جلوشون هميشه تو ژست بچه + اي.چون اون وقت ادم نمي تونه هر چي دلش خواست بنويسه و اگه هم بنويسي بعدا به واسطه بعضي حرفا نمي توني جلوشون از موضع قدرت در بياي
---------------------.
تولد شهرزاد اینا و آشنا شدنم با بلاگرای شیرازی:
امروز تولد 3 تا از بچه هاي وبلاگ نويس شيرازي است.چقدر مهر ماه پر سعادتي است .اينطوري كه رو شد تولد كلي از بچه ها تو مهر بود و افتخار بزرگتري كه نصيب اين ماه شده اين بود كه تولد من هم 20 مهر بود.يه تولد باشكوه تو حافظيه گرفتم
حافظ رو هم دعوت كرده بودم.فقط نمي دونم چرا از اولش كه اومده بود گرفت خوابيد تا آخرش.حتما از بس شعر گفته بوده دچار خستگي ذهني شده .
البته من خيلي چاكر اين آقا هستما.
---------------------
و هزار تا اتفاق و نوشته دیگه که روزبرگهای زندگیم هستن و الا ن از ثبتشون خوشحالم چون گذشته ام رو برم زنده نگه می دارن.

2003-11-06T14:04:00.000-08:00

به لطف دیدن دوستان قدیمی شب خوبی داشتم.بعد از مدتها یه وقت آزاد حافظیه بی سرانجام ولی باعث شد به من خوش بگذره.گرچه شاید کمی نومیدانه به نظر برسه ولی من به این باور رسیده ام که بعد از هر خوشی حتما عقوبتی هست.معمولا زیاد هم لازم نیست منتظرش باشم.در ضمن به نظرم خیلی وقتا صداقت چیز چرتیه.کاش کدورتها وجود نداشت.

2003-11-02T01:04:00.000-08:00

چقدراين روياهاي حقيقي اين روزها را دوست دارم.مثل اينکه واقعا با هم بودنها نزديک شده اند.من که هنوز تو شوک ناباوري هستم.تو چي عزيزم؟

2003-10-29T14:26:00.000-08:00

عزیز ترینم .
یک زنگ تلفن. صدایی گرم.
اشکهای اين دو روزم رو که واقعا از اعماق وجودم بود به تو هدیه می کنم.(*خصوصی:البته خودت خواستيا و گرنه من اينقدر از خود راضی نيستم.)وای جونمی که بعضی وقتا آدم چقدر دچار عشقولانگی می شه وقتی لوسش می کنن.من که حالی بردم امشب.مرسی از شب خوبی که بهم هديه کردی.قول می دم از حالا به بعد جوجوی گلی بشم واست.
عزيزم به اميد طلوع دوباره خورشيد .گرميها نزديکند.کافيست اراده کنی و آنگاه خورشيد در آغوش توست.

2003-10-29T04:02:00.000-08:00

بد، لحظه های بد،دقیقه های بد،و این زندگی که چقدر بطور ناگهانی حس کردم داره خیلی بد میگذره.
از دو شب قبل یهویی متنفر شدم از خودم و نه از تو و از صداقت در کلماتم که همیشه تو حربه ای برای محکوم کردن من از لا به لاشون می یابی.
وبعد من باز باید کز کنم گوشه اتاق یا یه مشت کاغذ رو سیاه کنم یا اینجا رو .
و همیشه وفتی که می خوام نیستی که مرهمی باشی برای دردهای من و هر گاه هم که هستی ....
و باز هم این بحث های بیخود همیشگی که حس می کنم عادتی شده برای تو.
واقعا خسته ام.
دارم به این باور می رسم که اگر نهایتی برای انفجار باشد راهی تا آن برایم نمانده است.
نیستی که ببینی اشکام دیگه نمی تونن نریزن بمونن بسازن نمیرن

2003-09-28T14:48:00.000-07:00

به نام او که همه دنيا را آفريد،
و از همه دنيا ايران را،
و آنگاه شهر من،
و آنگاه شهر تو.
عزيزترينم.
دلتنگم.
بسيار دلتنگم.
برای تو.
برای لحظات شاد و ناشاد با هم بودن،
برای ميعادگاهمان،
برای تهران و همه دوست داشتنيهايش،
به روزهايی می انديشم که آغاز فصل گرما بود
آغاز هراس،
تو نبودی و من ...
و آنگاه تو بودی با من
و اينک تو نيستی و من ...
و اينک در آستانه پايان فصل گرما
و باز هم هراس .
دلم برای آن ذره نوری که در آن فقط بتوانيم سايه ای از صورت يکديگر را ببينيم تنگ شده.
و برای سايه صورت تو.
و عطر تو،
و باز هم برای تو عزيزترينم.
اينک با هم بودن ها مرده اند.
و تنها افسوس اين فضای خالی سرد را پر کرده است.
و من اينجا نشسته ام،
خسته، تنها، دلگير، دلتنگ .
و گاهگاهی طرحی از لبخند بر لب ، که عصیان گر از ژرفای خاطراتمان بر می انگيزد.
لبخندی مسخره بر لب که تنها تسلی ماست برای پايان جداييها.
و شايد کورسويی اميد،
که جز اميد چاره ای نيست.

2003-06-02T15:33:00.000-07:00

آوای وجود
يادت نره دوست دارم خيلی دلم تنگه برات
نجوای ترنم حضور
قرارمون کنار گل که سر به زير عطر توست تو چين چين دامنی که هزار تا بغضو می شه شست
بغض نشکفته...آرامش...حس مقدس عشق
من و تو و سکوت و تاريکی
و صدايی نيست جز فرياد سکوت من و تو
و ضربات ناشيانه سرانگشتانم بر گيتار
يه نيمکت تنها يه شعله خاموش يه لحظه يک رويا من و تو در آغوش
و گيتار ياری که با اين آهنگ ياد تو را هميشه در ذهن من ماندگار می کند
و تو در خاطر من
و ياد تو حاضر در يکايک لحظات من
و تو...
و آغاز فصل گرم که برای ما....
اندکی هراس
جز اميد راهی نيست که خود آغازگر همه راههاست
به اميد طلوع خورشيد در روزهای گرم با هم بودن
بارانی می خواهم که ترديد ها و هراسها را بشويد
آيا در اين فصل گرم بارانی خواهد باريد؟

2003-05-23T01:54:00.000-07:00

در رويای من
لحظه ها رو با تو بودن در نگاه تو شکفتن
حس عشقو در تو ديدن مثل رويای تو خوابه
با تو رفتن با تو موندن مثل قصه تو رو خواندن
تا هميشه تو رو خواستن مثل تشنگی آبه

2003-05-12T14:35:00.000-07:00

و بهترين لحظات آن نيلوفرين مهتابی،همان هنگام است که در نوازشهاي گرم دست اميد خويش،سرشار از طلب نوشیدن شبنم عشق وحشی آرميده و مست از عطر خوش نفسهای تب آلود وی بوسه شيرين روز طلوع خورشيد را می جويد.لحظه ها سخت و سنگين می گذرند ولی می گذرند.و آنگاه روشنايی لحظات هر چند کوتاه با خورشيد بودن و جان دوباره فضای خسته روح.

2003-04-26T13:41:00.000-07:00

جادوی عشق،فاصلهء تهی هراس انگيز، جدايی اندوه ناک، دور،عجيب دور،استيصال مه آلود،دشت خيال نيز خالی است،رويای نوشين ويران،من اسير تکرار گفتن تو، انعکاس نوای آوازم در واحهء "دوستت دارم"
و من می دانم :انتهای روياها نزديک است.
من سکوت می کنم.
من برای هر آنچه ميان ماست صبر می کنم.
و من برای آنچه آمده است و رفته است آه می کشم.
من سکوت می کنم
من برای قلبهاي گرممان طلوع می کنم
و من برای دردهای تلخمان غروب می کنم.
من سکوت می کنم
----------------
يه نيمکت تنها
يه شعله خاموش
یه لحظه یک رویا
من و تو در آغوش
يه يادگار از عشق
رو تن درخت پير
يه قصه کوتاه
ای وای از اين تقدير

2003-04-22T14:09:00.000-07:00

در دیار غربت و سکوت در فراخنای زندگی در زیر آسمان لاجوردی در کوچه پس کوچه های خاطره قدم بر می دارم.زندگی لبخندی تلخ بر لب دارد و از گوشه چشمانش مرا بر انداز می کند .سرگردان و آشفته به زندگی می نگرم و ب یاختیار دفتر قطور حادثه را ورق می زنم.هر صفحه را با چشم می بلعم و آنگاه صفحه ای دیگر .
غروبی غم انگیز با آفتابی لب بام.
برهوتی یخ زده و سکوت محض.
خانه بدون چراغ و باز سکوت و سکوت.
قطرات اشک از اعماق جان دختر سرچشمه می گیرد و لحظاتی بعد جلا بخش چشمانش می گردد.
برای او مهربانیها خشکیده اند.عاطفه ها یخ زده اند.لبخند ها تلخ شده اند.صداها خفه و حرکتها ثابت شده اند.او که دنیا را در خود جا می داد اکنون فرسنگها دورتر در دنیای خود جای گرفته است.

2003-04-17T06:53:00.000-07:00

هيچ چيزی يک روزه اتفاق نمی افته
نه عشق
نه نفرت
هر چيزی رو بايد به قبلش فکر کرد
و قبلترش و خيلی قبلترش...

2003-03-04T05:29:00.000-08:00

من امسال عيديمو كلي زودتر گرفتم يه عيدي خوب كه باعث شده حس تنهاييم تا حد زيادي از بين بره.خيـــــــــــــــــــــــلي مرسي خدا جونم.

2003-03-01T04:07:00.000-08:00

اينقدر دير كردم واسه برگشتن كه الان نمي دونم با چه رويي بنويسم.آخه كارم شده بود اينكه هر وقت خيلي غمگينم بيان اينجا دو كلمه بنويسم .ولي اين دفعه برگشتنم به خاطر غمگيني نيست.
سلام
و دلم كلي واسه اينجا و همه تون تنگ شده بود.
راستي با يه تغيير گنده برگشتم.آهنگ خوشگل وبلاگمو دوس دارين؟خودم كه عاشقشم.
(كلا من ارادت خاصي به آقاي قميشي دارم ولي اين آهنگ يه چيز ديگه اس .قلبمو از جا مي كنه به خصوص كه يادآور يه اتفاق خوشاينده واسه من)
قصه من و غم تو
قصه گل و تگرگه
ترس بي تو زنده بودن
ترس لحظه هاي مرگه
اي براي با تو بودن
بايد از بودن گذشتن
سر به بيداري گرفته
ذهن خواب آلوده من
……………….

2002-12-23T01:31:00.000-08:00

telam ghate va ta ye moddat ye tarafe shode.age kari dashtyn ba mn behem zang bezanid.delam vase hamatoon khieli tang shode.barmigardam.mec.sara

2002-12-18T00:20:00.000-08:00

او تنهاست . او خسته . او دلگير.
اون نيست . اون حتي اگه هست نيست. اون دوره.
او بهش نياز داره . او روحش داره مي ميره.
اون نمي خواد به روي خودش بياره كه مي دونه.اون به فكر خودشه .پول ،كار ،كار.
او مي خواد آزاد باشه.شايد آزاديش اسيري تو قلب يه اون ديگه اس.
اون ديگه داره تو ذهن او مي ميره.
او گريه نمي كنه.او اسير احساس تنهاييه.او ديگه لبريز از تنهايي شده.او مي تركه و بعد …
وقتي عشق تموم مي شه آدما مي تونن برن.

2002-12-10T10:22:00.000-08:00

زندگي را بصورت تسلسل يكنواخت لحظات نبينيد.
آينده
آينده خيلي عجيب غريبه.خيلي كم پيش مياد بتوني درست پيش بيني اش كني.پر از ترسه و اميد . شايد زيبا باشه شايد زشت، شايد خوب باشه شايد بد.آينده فردا و پس فردا نيست. آينده ديروزه كه تموم شده و امروزه كه داره ميگذره. آينده مثل گذشته اس ،با اتفاقايي مثه گذشته مثه الان.يه سفته كه مهلت اون نرسيده.روياي امروز ،واقعيت فرداست.نمي دونم چرا بعضي وقتا آينده رو دوس ندارم.شايدم ازش مي ترسم.شايد چون يه غريبه اس و نمي دونم قراره توش چه اتفاقي بيفته.
الف آينده آرزوست ،ياي آن ياس است ،نون آن نوميدي است،دال آن دروغ است و هاي آن هيجان.

2002-12-06T16:22:00.000-08:00

آه موسيقي!
ناگهان به ياد يك آهنگ مي افتيد. آن را در عالم سكوت و در دلتان زمزمه مي كنيد و وجودتان را در آن غرقه مي سازيد ، و آهنگ تمامي وجود، نيرو، احساسات و هيجاناتتان را مسخر مي كند.و در آن هنگام به ژرفاي وجودتان راه مي يابد،هر چه را كه اتفاقي و تصادفي است ،خشن و اندوهبار ،از زندگيتان محو مي كند ،و شما را با زندگي دمساز و موافق مي سازد ،از بار زندگيتان مي كاهد و سبب مي شود به آرامش و سكون دست بيابيد.
چرا وقتي فرهادو گوش ميدم حس رخوت بهم دست مي ده؟
چرا مرجان وقتي مي خونه تا اعماق وجودم نفوذ مي كنه؟
چرا سيمين غانم قلب منو از جا مي كنه؟
چرا با آهنگاي اندي نمي تونم نرقصم؟
چرا آريان طرح لبخند رو رو صورتم حك مي كنه؟
چرا ترانه هاي مارتيك به احساساتم چنگ مي زنه؟
چرا قميشي پايه ثابت آلبومهاي winamp منه؟
چرا …………..
چرا ……
چرا…

2002-12-02T07:30:00.000-08:00

بالاخره امروز اومد.با اين همه انتظار وقتي رو صورتم نشست غمگينم كرد.
بارون خوبه وقتي كه با اون زير يه چتر مضطرب ولي پر از شادي همه كوچه پس كوچه ها رو قدم بزنين.با هم بچه بشين،چترو ببندين و بازو در بازو زيرشرشرِ بارون خيس شيد وكلي هِروكِر كنيد.نه واسه وقتي كه تنها تر ازهميشه هستي و اخم همه صورتت رو پوشونده.
بارون واسه وقتيه كه تو ماشين دوست پسرت باشي.با هم نوار قميشي يا كريس دي برگ گوش كنين و تو سكوتتون،چشماتون هزار تا چيزو فرياد بزنه.نه واسه وقتي كه تو سرويس دانشكده هستيد و مزخرفات راديو رو گوش مي دين.
با وجود اينكه غمگينم و امروز اون روزي نبود كه دلم مي خواست توش بارون بياد ولي رويهم رفته خيلي احمقانه اس كه درباره شادي و اندوه زدگي حرف بزنم چون به نظرم اينجور مياد كه نمي تونم روزاي ناشاد و اندوهبار زندگيم رو با روزاي شادي آورم عوض كنم.

2002-11-30T12:33:00.000-08:00

دردنيايي زندگی می کنيم که مردم راحت تر هستند ما را آنطورکه می خواهند بنگرند تا آنطور که هستيم.مردم را بگونه ای دوست بداريد که تا کنون دوست نداشته ايد. بشنويد آنچنان که تا کنون نشنيده ايد.به نظر بياييد آنچنان که تا کنون بنظر نمی رسيديد.ارزش تو و من ماورای ماست. فراتر از مرزهای تنگ قفس وجودمان است و آن دوست داشتن مردم است.کسی را دوست بداريد آنچنان که تا کنون دوست نداشته ايد و آنگاه متوجه می شويد که اين تازه ابتدا و شروع راه است.
خبر خبر: يكي از دوستهاي خوب قديمي که جزو اولين وبلاگ نويسای فارسی بود و پارسال اون منو با بلاگ آشنا کرد بعد از کلی وقت خاموشی دوباره اومده تو جمع ما.خوش آمدی.دکتـــــــــــر دوست داريم.

2002-11-26T13:16:00.000-08:00

ژرفاي روح ، هرج و مرج احساسات ، فوران درد و رنج ، طغيان اندوه ، نقش غم بر رخ‌ ، احساس بيدار شده شادي خوشبختي ، صداي جوش و خروش بهار درون ،هيجان تب آلوده ، طرح لبخند بر چهره ، قدرت آرامش دهنده هنر ، موسيقي ،موسيقي ، آه موسيقي .

2002-11-24T06:10:00.000-08:00

دروغ
آخر وجود من و تو ،آخر بودن من و تو و آخر چيزهايي كه به چشم من و تو بيگانه اند ولي وجود دارند.
دروغ آغاز راهي است كه پايان همه چيز است.
پايان معصوميت نگاه من و تو.وقتي چشمها به هم دروغ بگويند ديگر مجالي براي زيستن نيست.اينك آخر بودن است وقتي كه من و تو ـ ما ـ ديگر راز نگاه يكديگر را نمي فهميم.
چشمهامان با هم غريبه اند و حرفهامان تنها سرپوشي است براي گناه بزرگ خلقت .
پايان راستي يعني پايان من ، پايان تو ،پايان همه ما كه بوديم و ديگر نيستيم.
************************************************************
يك دروغ آغاز دروغهاي ديگر است.
هر دروغي براي پنهان كردن چيزيه .اون چيز مي تونه يه كمبود ،يه عقده ،ترس و ... باشه.
دروغ گفتن شهامت مي خواد گرچه باطنش ترس تو رو نشون مي ده.معمولا آدما اين شهامت رو به خرج مي دن .اغلب دروغا ناشي از اينه كه شخص طرفش رو ضعيف مي شماره گرچه بعضي وقتا برات مهم نيست كه اون بفهمه دروغ مي گي.ولي بعضي از دروغها به خاطر ضعف و كمبود هاست.معمولا اگه بدوني طرف مقابل اونقدر به مساله احاطه داره كه ممكنه دروغتون رو بشه سعي مي كني دروغ حساب شده بگي يا اينكه اصلا نگي.واااااااااي.مي بينيد چقدر تناقض وجود داره .
من و آهو

2002-11-15T01:31:00.000-08:00

دلتنگــــــــم.نمي شد يه جوري بود آدم هر وقت دلتنگه لااقل غمگين نباشه؟
براي او كه فرسنگ ها از من دور است.

2002-11-12T12:20:00.000-08:00

هر چند وقت يكبار بايد افكار واهي و پوچ را به دور انداخت.بايد بتدريج ياد بگيريم افكارمان را بدون ترس از دست دادن آنها ، رها سازيم و كم كم شروع به آموختن و تلقين پذيري كنيم.آنچه ضروري است تخليه كردن ذهن از ذهنيات دور و كهنه است.
زندگي با تو و بدون تو به روند خود ادامه خواهد داد.پس چه بهتر كه آنرا سرسري و راحت بگيريم.
هميشه شاينينگ باشي و شاد.
(pm:ستاره جوناي غمگين با دقت تر بخونن.چون واسه اونا تخصصيه.)

2002-11-11T04:46:00.000-08:00

من عاشق شدم.يك عشق زميني.عشق آدميزاد به آدميزاد.
نظر خواهي :
عيب هاي عشق زميني
(لطفا سو تفاهم نشه.اين فقط يه نظر خواهيه.خوشبختانه يا متاسفانه خودم تا به حال از حد دوست داشتن فراتر نرفته ام.)

2002-11-08T12:10:00.000-08:00

من از اون آسمون آبي مي خوام
من از اون شبهاي مهتابي ميخوام
دلم از خاطره هاي بد جدا
من از اون وقتهاي بيتابي مي خوام
من مي خوام يه دسته گل به آب بدم
آرزوهامو به يك حباب بدم
سيبي از شاخه حسرت بچينم
بندازم رو آسمون و تاب بدم
گل ايوون بهاره دل من
يه بيابون لاله زاره دل من
من از اون آسمون آبي مي خوام
من از اون شبهاي مهتابي ميخوام
دلم از خاطره هاي بد جدا
من از اون وقتهاي بيتابي مي خوام
مثل يك دسته گل اقاقيا
دلم آواز مي كنه بيا بيا
تو ميري پشت علفها گم ميشي
من مي مونم و گل اقاقيا
گل ايوون بهاره دل من
يه بيابون لاله زاره دل من

2002-11-06T03:40:00.000-08:00

سالی که نکوست از بهارش پيداست.
بعد از چند روز زحمت کشيدن واسه يه امتحان مزخرف بيخود، وقتی سر جلسه با ديدن سوالها چشمات چهار تا بشه و ندونی که از هر سوالی که لااقل 2 تا گزينه جواب درست داره به کدوم جواب بدی چه حالی پيدا ميکنی ؟

2002-10-29T21:48:00.000-08:00

در ادامه مطلب آقاي يك من:(وبلاگ نويس مشهور)
خيلي ها فكر مي كنند نياز به لباس يك نياز فطري است.آن ها هم كه فكري غير از اين مي كنند،يك عده آدم عاشق طبيعتند كه دلشان مي خواهد عين خرگوشها زندگي كنند و براي اينكه با لباس نپوشيدنشان مزاحم بقيه نباشند ،فرستانده شان به جزيره هايي در اقيانوس آرام.
خيلي ها هم فكر مي كنند نياز به تغيير و تنوع يك نياز فطري است .كساني هم هستند كه اين دو نياز را كنار هم مي گذارند و مي گويند :‹‹نياز به تغيير در لباس ،يك نياز فطري است.››اين يعني نياز به مدل هاي گوناگون و نياز به طراحي لباس ،حالا عدهاي هم پيده شده اند و اين طراحي لباس را به صورت يك تشكيلات سازمان يافته ، يك دست قدرتمند ،اقتصادي و فراگير در آورده اند.
اين ها طراحان مد هستند.راستش را بخواهيد تجارت مد تجارت بسيار پول سازي است كه به چشم ظاهربين توده ها استوار است.كساني هم كه بازار جهاني اين تجارت را در دست دارند به هيچ قيمتي رضايت نمي دهند كه اين بازار از چنگشان در بيايد.از هر وسيله فطري يا تصنعي هم براي رواج بازارشان استفاده مي كنند.اين طوري مي شود كه كشوري مثل كشور ما كه تا حد زيادي از اين بازار رسمي به دور است ،به تبع تبليغات رسانه اي سلاطين مد ،نياز كاذب شديد به مد ،در اكثر افراد به خصوص اقشار مرفه و چشم به آن سوي مرزها دوخته ها ايجاد شده است.وقتي اين عطش جز با چيزي كه مهر آن سوي مرز نداشته باشد ،فرو ننشيند ،پس كساني هم پيدا مي شوند كه اين عطش را فرو بنشانند و با درآمدش زندگيشان را بگردانند.اين ها همه ،بازار مد ايران را مي سازد.

2002-10-29T21:34:00.000-08:00

به نگاهم خوش آمدي.

2002-10-27T21:08:00.000-08:00

تا حالا شده تو واقعيتي زندگي كنيد كه وقتي شب بشه دلتون بخواد همه اش رويا بوده باشه؟رويا كه نه.يه كابوس زشت .
اگه از صبح همه اش حالتون گرفته بشه ،
تو مركز اينترنت دانشگاه ID تونو LOCK كنند به جرم اينكه با دوستتون پشت يه كامپيوتر نشستين و بلند خنديدين و بدتر از LOCK ID ،اينكه اطرافيانتون همه فكر كنن شما سايت خاصي رو نگاه كردين كه جريمه شديد ،
به خاطر 15 دقيقه تاخير سر كلاس90 دقيقه اي براتون غيبت بزنن ،
به دليل اكران فيلم تو دانشكده يه كلاس غير قابل تحمل رو نريد و بعد خودشيرينكهاي كلاس به استاد بگن شما كجا بودين ،
وقتي عصر ، واسه يه ذره بهتر شدن مي ريد بيرون چند تا شوك اساسي بهتون وارد مي شه .كلي خبر بد مي شنويد و منگ مي شيد ،
در حاليكه مي خوايد از دست چند تا چشم مزاحم (كه به جرم دختر بودنتون كليد كردن ) خلاص شيد چند تا از بچه هاي دانشكده رو ببينين و مطمئن باشيد پشت سرتون صفحه مي ذارن اون هم با سوء سابقه صبح ،
وقتي ميفهميد كه تو يه خريد كه كلي به خاطرش ذوق كرده بودين ، يه كلاه گنده رفته سرتون ،
وقتي به آخرين اميدتون براي يه خورده سبك شدن زنگ مي زنيد اوضاع خط قاراشميشه و يا در دسترس نيست يا گوشيو بر نمي داره.
اگه همه اين حالگيريها مثل سرطان سراسر روز شما رو پر كنه اونوقت فردا صبحش چه حالي داريد؟
شديدا حالم خرابه .ديروز يكي از بدترين كابوسهاي زندگيم بود.واقعا كه چقدر خوشحاليها زود گذرند و غمها موندگار.

اميدوارم شما هميشه تو روياهاي خوبي باشين كه مطمئن باشيد واقعيته يا تو واقعيتهاي خوبي كه مطمئنيد رويا نيست.

چشماي من ميل به گريه داره ،مي خواد بباره
دل نمي دوني كه چه حالي داره ،چه حالي داره
غصه بجز گريه دوا نداره ،خدا ، نداره
هر چي تو دنيا غمه مال منه
روزي هزار بار دل من مي شكنه
دل ديگه اون طاقتا رو نداره ، خدا ، نداره
پشت سر هم داره بد مي آره ،خدا، مي آره
از در و ديوار واسه دل مي باره،خدا،مي باره
زندگي آي زندگي خسته ام،خسته ام
گوشه زندون غم دست و پا بسته ام

2002-10-26T22:54:00.000-07:00

Hero

There’s a hero
If you look inside your heart
You don’t have to be afraid
Of what you are
There’s an answer
If you reach into your soul
And the sorrow that you know
Will melt away

And then a hero comes along
With the strength to carry on
And you cast your fears aside
And you know can survive
So when you feel like hope is gone
Look inside you and be strong
And you’ll finally see the truth
That a hero lies in you

It’s a long road
When you face the world alone
No one reaches out a hand
For you to hold
You can find love
If you search within yourself
And the emptiness you felt will disappear

And then a hero comes along
With the strength to carry on
And you cast your fears aside
And you know can survive
So when you feel like hope is gone
Look inside you and be strong
And you’ll finally see the truth
That a hero lies in you

Lord knows
Dreams are hard to follow
But don’t let anyone
Tear them away
Hold on
There will be tomorrow
In time
You’ll find the way

And then a hero comes along
With the strength to carry on
And you cast your fears aside
And you know can survive
So when you feel like hope is gone
Look inside you and be strong
And you’ll finally see the truth
That a hero lies in you
maria carey

2002-10-26T22:52:00.000-07:00

من قهرمانم.
تو قهرماني.
فقط كافيه خودتو باور كني.
خودتو باور كن.

قهرمان:
قهرماني هست
اگر درون قلبت را بنگري
چرا بايد
از آنچه كه هستي بترسي
پاسخ را خواهي يافت
اگر به روحت نزديك شوي
حزن آشنايت
پر مي كشد

و آنگاه قهرماني سر مي رسد
كه توان ادامه دادن دارد
و تو ترسهايت را كنار خواهي گذاشت
و مي داني كه بقا خواهي داشت
پس هر گاه احساس نااميدي كردي
درونت را بنگر و قوي باش
و سرانجام حقيقت را خواهي ديد
كه قهرماني در تو نهفته است

راهي است طولاني
آنگاه كه به تنهايي با دنيا روبرو مي شوي
كسي نيست كه دست ياري
به سويت دراز كند
عشق را مي تواني بيابي
اگر در درونت كاوش كني
و احساس تهي بودنت
رخت بر خواهد بست

و آنگاه قهرماني سر مي رسد
كه توان ادامه دادن دارد
و تو ترسهايت را كنار خواهي گذاشت
و مي داني كه بقا خواهي داشت
پس هر گاه احساس نااميدي كردي
درونت را بنگر و قوي باش
و سرانجام حقيقت را خواهي ديد
كه قهرماني در تو نهفته است

خدا مي داند
كه رسيدن به روياها دشوار است
اما نگذار كسي روياهايت
را از تو بگيرد
استوار باش
فردايي هست
به موقع
راهت را خواهي يافت

و آنگاه قهرماني سر مي رسد
كه توان ادامه دادن دارد
و تو ترسهايت را كنار خواهي گذاشت
و مي داني كه بقا خواهي داشت
پس هر گاه احساس نااميدي كردي
درونت را بنگر و قوي باش
و سرانجام حقيقت را خواهي ديد
كه قهرماني در تو نهفته است

ماريا كري

موفق باشيد و قهرمان.

2002-10-26T22:51:00.000-07:00

يه جمله باحال:
آن كه مي گريد يك درد دارد ،آن كه مي خندد هزار و يك درد.
و يه جمله واقعا چرت:
زاييده شدن مرد از زن باعث كسر شان او مي شود.
چقد حرفام با هم ربط دارن !!!!!!

2002-10-26T22:50:00.000-07:00

دوباره هوس يه مسافرت زميني باحال تهرون كردم.(ضميمه:يه اتوبوس گردي حسابي تو شهر )كاش اينجا بودي.نميشه امسال نمايشگاه كتابو فردا برگزار كنن؟

2002-10-26T22:48:00.000-07:00

خيلـــــــــــــــــي خوشحالم.يكي منو تحويل بگيره.
مواد لازم واسه از ذوق پر در آوردن :
يه اتفاق خوب،يه خريد باحال،يه آهنگ واقعا جواديه 6 و 8 ،شكلات،آب آناناس و يوهووووووووووووووو.
راستي اگه غيب شدم، حتما دارم اون بالاها پرواز مي كنم.
خوشبختي يعني بدي نكردن،بدي نديدن.

2002-10-25T23:23:00.000-07:00

سلام.
آدرس قبلي من تو ياهو ميلا رو نمي گرفت.مي شه به اين آدرس واسم ميل بزنيد.
saraaa_61@yahoo.com
در ضمن اگه مي شه عکسا رو هم دوباره واسم بفرستيد.
از همه معذرت مي خوام.

2002-10-25T21:50:00.000-07:00

با خبر شديم كه اين نعيم هم رفت خارج پيش خارجكي ها .
نعيم جان،سفر خوبي داشته باشي.خوش بگذره.
موفق باشي و شاد.
نكته : چون مسافرتت بدون خبر من ( دربون شيراز ) بوده ،تا وقتي برگردي غيبت غير موجه مي خوري.

2002-10-25T21:39:00.000-07:00

ماريا كري
ماريا كري متولد مارس 1970 در نيويورك ايالات متحده ،سومين فرزند مادري ايرلندي-امريكايي و خواننده سابق اپرا ،با پدري ونزويلايي -امريكايي است.او شيوه خوانندگي را در سبك ‹‹ ريتم و بلوز ›› زير نظر نوازنده كيبورد و آهنگ سازي به نام بن مارگويس آموخت.اين همكاري در سالهاي بعد نيز ادامه پيدا كرد.كري ملوديها و اكثر اشعار آهنگ ها را مي نوشت و مارگويس آنها را تنظيم كرد.اما اين تاي موتولا ،مدير كمپاني سوني موزيك بود كه با شنيدن صداي كري باعث معرفي او به دنياي موسيقي شد.نخستين آهنگ او به نام ‹‹ ديدگاههاي عشق›› در همان هفته هاي نخست عرضه به عنوان آهنگ شماره 1 ايالات متحده برگزيده شد و آلبوم نخست او ‹‹ ماريا كري ›› 22 هفته پرفروش ترين آلبوم اين كشور بود.او در سال 1997 دو جايزه بهترين هنرمند تازه وارد و بهترين خواننده را دريافت كرد و در هفت سال گذشته آلبومهاي او ‹‹ جعبه موسيقي ›› و ‹‹ روياي روزانه ›› فروشي معادل 36 ميليون نسخه در سراسر جهان داشته اند.

2002-10-25T21:38:00.000-07:00

يه خبر باحال:
جوانان (منظورش همون كودكان است) 14 ساله روس مي توانند ازدواج كنند.
دوماي روسيه ديروز (چهارشنبه 1 آبان) در جلسه علني خود طرحي تصويب كرد كه به جوانان 14 ساله در اين كشور حق ازدواج داده مي شود.
سوتلانا گاريا توچووا رييس كميسيون دوما در امور خانواده هنگام بررسي اين طرح در سخناني گفت: اگر چه جوانان در اين سن ممكن است از آمادگي لازم برخوردار نباشند ولي در زمان حاضر اين امر يك ضرورت به شمار مي رود .
سن قانوني ازدواج در روسيه پيش تر 18 سال بود و برخي از جوانان در سنين پايين تر و از جمله در 16 يا 17 سالگي ازدواج مي كردند .

2002-10-23T01:49:00.000-07:00

man narafte, bargashtam.ghabele tajohe doostdaran e dentist.shanbe tavlodeshoon boode.dentist jan.tavallodet mobarak.
bebakhshid ke pingilizi shod akhe az oon persian blog e sign out kardam va alan dige be hich tarighi nemitoonam farsi benvisam.hosele mennat keshi e dobare ro ham nadaram

2002-10-22T23:58:00.000-07:00

اندازه يه هفته چيز نوشتم و حرف زدم.ظرف 2-3 روز آينده (تا شنبه اينا ) نيستم.بيخودي كليك حروم اينجا نكنيد كه مجبور نشيد واسم از اون تعارف بد بدا تيكه پاره كنيد و منو مرهون الطاف لايزالتون قرار بدين.(چقد گل.برنامه رفت و آمدشو سر پرچم مي كنه مي زنه تو تابلو اعلانات.)
چشم به راه نظراتون هستم به خصوص در مورد اسمِ بلاگ.
بازم مرســـــي .
سارا
در ضمن من بعد از اين همه تايپ احتمالا يه چند روزي تو بيمارستانِ انگشت بستري مي شم.حتما به عيادتم بياين.
به سراغ من اگر مي آييد
اواش يه سر به ايليا* مراجعه كنيد
برام كمپوتِ عروسك خوشكل بياريد.
*:مغازه عروسك فروشيِ اين مشتي :آبي.
(اردلان خووووب واست تبليغ كردمااا.پورسانت من فراموش نشه.)

2002-10-22T23:32:00.001-07:00

2002-10-22T23:32:00.000-07:00

راستي دوستاي نانازم، لطفا به من كمك كنيد تا يه اسم خوشكل واسه وبلاگم بذارم.خيلي توش موندم .
البته فعلا كه تو جمع دوستاي بلاگ نويس مشهور شدم به طلاي 21.(اسم قبلي وبلاگم.)اين اسمه از يه لحاظ خوبه، چون با اين وزن كم!! اگه طلاي 21 باشم عجب قيمتي پيدا مي كنم.يوهووووووووووووووو.در ضمن واقعا مهمه كه تو اين قرن 21 به خاطر ارزش كلامي فراوان !به حرفاي كسي بگن طلاي 21. نــــــــــــــه غلام؟ ( اي باباااااااااا ا. اين يارو كه باز رفت تو كار خودتحويلي.واقعا كه عجب رويي).
منتظر اسم هستماااااااااااا.لطفا حتما كمكم كنيد.(برو بچه خدا بدتت.خدا روزيتو جاي ديگه حواله كنه.)اين تو پرانتزيه شوخي بود.شما رو اينكه يه اسم از آسمون واسم SEND شه حساب باز نكنيد.حتما اسم برام بفرستيد كه نعيمِ گل هر روز مجبور نشه رو ويار من، واسه تغيير اسم اينجا زحمت بكشه.
مرســــــــي
دوستدار همتون:سارا (از اون نامه ها بودشااااا.باز يه چيزي مي خواد رفت رو تيريپ LOVE و LOVE بازي).
يه ريزه تو PM :
الهام جونم ،مي دونم مخت (به قول بچه ها گفتني دوگوله ات) خيلي خوب استارت مي زنه.تو هم لطفا واسم فكر كن.روو كمكت حساب مي كنم.

2002-10-22T23:12:00.000-07:00

خب از اونجا كه ديدم ليست جايزه هام داره خيلي طويل مي شه و كم كم كارم به زدن بانك مي رسه اين يكيو خودم جواب مي دم.
كلي ناز يكي از بچه هاي مركز اينترنتِ دانشكده تون رو مي خريد و بهش مي گيد كه بلاگش تو پرشين بلاگ رو loggin كنه و شما تو قسمت اديتش مي نويسيد بعد تو بلاگ اسپات كپي مي كنيد.چون با فونت ريز اينجا همه كلمه ها غلط از آب در مي ياد مثلا من به جاي اينكه بگم مراحم اوقات شريف شما شدم چيز ديگه اي مي گم.(واسه نوشتن دو خط شر و ور تو اين بلاگ آدم چقد بايد قر بياد.)

2002-10-22T22:38:00.001-07:00

2002-10-22T22:38:00.000-07:00

امروز از ساعت 7 صبح پاشدم اومدم دانشكده كه از اينترنت اينجا استفاده علمي !!! رايگان (آخ جوووووووووووون) بكنم. كامپيوترهاي نفتي و گازوييلي دانشكده فونت و برچسب فارسي ندارند. (بنويسيم كامپيوتر بخوانيم فسيل.در ضمن فارسي رو هم پاس بديم.) اوج فلاكت من رو براي تايپ كردن دريابيد.اونم تايپ شيرين !!!!فارســـــــي كه همينجوري اش هم واسه من سخته و جونم در مياد واسه تايپ دو كلمه اش.
از زمان پاس كردن درس طرح و آزمايشات آماري تا حالا ،واسم پيش نيومده بود كه اين همه، يه جا ،از آزمون آزمايش و خطا استفاده كنم.واي كه هر چقدر اون درسه و آزمون حدس و خطاهاي توش ناز بود ،اين آزمايش و خطاي اينجا زجرآوره.
هر بار كه يه حرف غلط تايپ مي كنم انگار دارن كتكم ميزنن. اين كليد backspace اينجا از دستم آرامش و استراحت نداره طفلي.
راستي اگه گفتيد رو يه كامپيوتر كه فونت فارسي بلاگ اسپاتش از بس ريزه مورچه مي دوونه چه جوري ميشه بلاگ فارسي نوشت؟ اينم با جايزه اس.

2002-10-22T21:46:00.000-07:00

ديروز اصلا تو مود نوشتن نبودم .شب قبلش فقط تونستم 2 ساعت بخوابم ظهر هم در عين حال كه خيلي خوابم مي اومد نتونستم بخوابم .خيلي بي آروم و قرار شده بودم.البته اون موقع نمي فهميدم واسه چي حالم گرفته اس .كلا من وقتي گرسنه مي شم يا خيلي خوابم مي ياد اولش خيلي حس گرسنگي يا خواب آلودگي بهم دس مي ده كه معمولا محلش نمي ذارم و خودش بعد از يه مدت بيتوجهي رفع مي شه ( اكثرا موقعيتشو ندارم . bowo busyyyyyyyyyyyyy) ولي بعدش حالم گرفته مي شه اساسي يا عصبي و بي قرار مي شم، كه نمي فهمم واسه چي اينجوري شدم، تا وقتي نيازم برطرف شه و حالم جا بياد.
خلاصه ،تو مود نوشتن نبودم و شديدا دنبال ايده مي گشتم كه بهم پيشنهاد شد يه مصاحبه با خودم ترتيب بدم.حالا منِ حراف ،
شديدا با كمبود سوال مواجه شدم و از طرفي هم ذهنم درگير اين موضوع شده.نمي دونم چرا مي تونم به راحتي و مفصلا در مورد همه حرف بزنم ولي به خودم كه مي رسه حرفام ته مي كشه يا به عبارتي نطقم كور ميشه.شما هم اينطوري هستيد؟

2002-10-22T21:38:00.000-07:00

…..... خشكه.
جاي خالي را با كلمه مناسب پر كنيد.به صاحبِ جواب درست يك (واحدِ كلمهِ مورد نظر) .. .. خشكه تقديم مي گردد.

2002-10-21T09:52:00.000-07:00

آخرش نفهميدم واسه سر و سامون دادن به كاراي اين بلاگ،آبي سفارش منو به مستر نعيم كرده يا به كريستف آقا.
به هرحال خيلــــــــــي (خيلي ، با از اون ي گنده ها)مرسي نعيم جان.

2002-10-21T06:50:00.000-07:00

ديشب تولد هيچ ،شب شعر و نوركوچولو بود.خيلي خوش گذشت.
البته شهرزاد تقلب كرده بود و مسن شدنش رو يه چند روزي به تعويق انداخته بود .در حقيقت شهرزاد با من و شهر دل متولد يه روزه.روز پر افتخار 20 مهر.
پس از كاشته شدن فراوان در محيطي بس خوشايند!!!!!!!! با آقاي آبي رفتيم در يه نقطه از كره زمين كريستف رو كشف كرديم و به القاب سارا كاشف و آبي دستيار مفتخر شديم.(يا بر عكس)راستي من قضيه مشكوك هنرپيشگي و بازي فيلم رو آخرش نفهميدم.
يه گوني گنده پر از كادو تو ماشين آبي بود كه هر آدم شريف و البته داراي گواهينامه رو وسوسه مي كرد كه RD جونِ آبي رو بدزده.
آريوبرزن ، 8 شب :
فروغ عجب صبري داره.از 7 تنها رو ميز بغلي جماعت بلاگرنده ،بدون معرفي خودش نشسته بوده.
باربد و نعيم آشناي قديمي در اومدن كه يادآور بشه دنيا چقد كوچيكه.
باربد مو قشنگووووو،خوب ليدريه خووووووووووووووب.در مورد ديشب هم كامل و جامع نوشته بود و ليدر بودنش و ديگه اند گليت و بابا بازي.
نعيم طوري جدي شوخي مي كرد كه نمي دونستي اجازه خنده داري يا نه.كلي هم اطلاعات داد كه حس فضولي من ارضا شه.
آقاي علي كاكو ، با وجود اينكه نرسيدم زياد باهاشون حرف بزنم ولي خيلي آقاي متشخص و خودمونيي بودن.با مطالبي كه ازشون خونده بودم تعجب كردم وقتي ديدمشون.اي ول.دمت گرم.
فكر مي كردم سركاريه شيرازي بايد يه پسر 24-25 ساله باشه كه بازم خيط شدم.اين پدر و پسر دماغ آدمو مي سوزونن.
هيچ و مهربون عزيز كه بايد اسم هر دوشون مهربون باشه ولي مهربون كوچولو زرنگي كرده.فلفل نبين چه ريزه.
آقا سهيل تقريبا چيزي بود كه از رو نوشته هاش مي شد حدس زد .خيلي آقا و پر از انديشه.
با ژيوار ،شب شعر ،نور كوچولو ،ژمول ،نويد كينگ و شهردل زياد نتونستم آشنا شم.چون ماشالله جمعيت كثير بود و پيدا كردن آشنايي قديمي با نعيم و باربد و فوران حس فضولي من در مورد فيزيكيون منقرض النسل (دوستان وقت شباب) مهلت نداد.در ضمن هيات مذكور اون سر ميز طويل بودن و ما هم كه مثه آقاي آبي نبوديم كه هي از اين سر ميز بدويم اون سر ميز و رو كف كافي شاپ سرسره بازي كنيم. آخه ما كه تو پاساژ حافظ مغازه نداريم كه عادت كرده باشيم.
خبر : ياوه هاي عاشقانه سوقصد نصفه موفقي به جون آبي كرد كه باعث تلف شدن يه بشقاب نصفه كيك و نصفه ناز كردن آبي شد.ياوه جان كار نصفه نيمه كه فايده نداره.دفعه بعد بيشتر تلاش كن.اولا بهتر تلاش مي كردي.
اثرات قوي ضربه رو مي تونيد تو نوشته هاي ديشب آبي ببينيد.ايشالله كه آبي جوون مرگ نشه.
نكته : آبي آفت نداره.آقا مهدي زياد نگران نباش.

2002-10-21T06:27:00.000-07:00

(مرگ،مكث،توقف: سهيل)

2002-10-21T06:26:00.001-07:00

تولد
شروع
قتل
تماس
گناه
وجدان درد
مرگ

2002-10-21T06:26:00.000-07:00

تولد
شروع
قتل
تماس
گناه
وجدان درد
مرگ

2002-10-20T16:14:00.000-07:00

امروز تولد 3 تا از بچه هاي وبلاگ نويس شيرازي است.چقدر مهر ماه پر سعادتي است .اينطوري كه رو شد تولد كلي از بچه ها تو مهر بود و افتخار بزرگتري كه نصيب اين ماه شده اين بود كه تولد من هم 20 مهر بود.يه تولد باشكوه تو حافظيه گرفتم
حافظ رو هم دعوت كرده بودم.فقط نمي دونم چرا از اولش كه اومده بود گرفت خوابيد تا آخرش.حتما از بس شعر گفته بوده دچار خستگي ذهني شده .
البته من خيلي چاكر اين آقا هستما.حالا هم كه به اسمش رسيديم يه فاتحه بخونيد بعد نيت كنيد.يه فال همگاني گرفتم.ايشالله كه جوابتونو بگيريد.
جوزا سحر نهاد حمايل در برابرم
يعني غلام شاهم و سوگند مي خورم
ساقي بيا كه از مدد بخت كارساز
كامي كه خواستم ز خدا شد ميسرم
جامي بده كه باز به شادي روي شاه
پيرانه سر هواي جواني ست در سرم
واااااااااااااااااي.چقدر اين شعر طولانيه.نمي شد يه كوچيكترش بياد.لطفا اگه خيلي مايليد بقيه اشو بدونيد شماره اش 332 است.مصرع اولشو هم كه داريد.مرسي.آقاي حافظ شما هم مرسي كه يه بار ديگه منو ضايع كردين.اصلا اين آقا با من چپ افتاده.
اگه يه نفر بود برام تايپ مي كرد هر از گاهي يه بار فالي مي گرفتم و اينجا ميذاشتم.
گرچه من زياد وقتي جلو جمع هستم فال حافظ نمي گيرم آخه تا حالا 2-3 بار منو ضايع كرده بدرقم.كه امكان نداره بتوني بچسبونيش به يه چيز ديگه.همچين تفلون مي شه كه نگو.تفلون آلماني.(لطفا يكي تحقيق كنه ببينه اين بلاد كفر تفلون داره يا نه.اگه داره اميدوارم جنسش واقعا نچسب باشه.خدا خيرتون بده.ايشالله خدا يك تفلون در خانه بخت و يك سرويس 96 پارچه در آخرت بهتون بده.)
راستي نمي دونم آقاي آبي خفن بالاخره با عشق جديدش رفت خونه بخت يا نه.از اون روز ابراز لاو و بغ بغوش ديگه خبري ازش نيست.رفته غيبت كبري.فكر كنم آقاي آبي، اسيدي تحت تاثير قانون هاي 16 گانه زن ذليلي باشه.
يه دونه فرمانده كل قوا (حوا) واسش پيدا كرده بودم ماااااااه.همه رفتارا و مدل حرف زدن و حتي ته مايه صورتشون عين هم بود.ولي حيف كه طبق جاسوسيهاي K.G.B كاشف به عمل اومدكه خواهرشه.حيف شد وگرنه يه عروسي جديد مي افتاديم. يكي از مشتريات پريد آقاي آبي.

2002-10-20T03:25:00.000-07:00

اولين تغيير.
رشد.
يه ذره بزرگ شدم.البته نه خودم.از لحاظ وبلاگم.خودم که ماشالله هميشه نوجوون می مونم البته يه چند سال ديگه که از کودکی در بيام.
بلاگ خوشکلم آرشيودار شد.
آخ جووووووووووووووووووون.ستاره جونم(دراپ استار عزيز)مرسی از راهنماييهات.واقعا که کلــــــــــــــــــــــــــــــی مهندسی.راستی ياد گرفتم چه جوری از اين ی گنده ها بنويسم.
چی صدا کنم تو رو تو که از گل بهتری
کاشکی بد بودی عزيزم می شد از يادم بری
البته اين مصرع دومشو که نوشتم به ضرورت شعری بود وگرنه من هيچ وقت از اين دعاها نمی کنم.آخه تو اين دوره زمونه که دوست کم پيدا می شه کدوم آدم عاقلی مياد به دوستش بگه کاشکی بد بودي .مگه مخش تاب داشته باشه.
الپند و النصيحةو الدعا:استار جون.اشالله هميشه استار بمونی و شاينينگ کنی.در ضمن نورت به السيارة السارا جونم هم برسه.
رسالة الصحيفة الساراييه:
الصفحة الاول البلاگستان.قسمت النهم.حجة الوبلاگ و الوبلاگريون:سارا (رضی الاستار عنها)

2002-10-19T14:48:00.000-07:00

عين اين بچه كوچولوهايي كه يه چيز نوي خوشكل مموش مي دي دسشون ديگه همش مشغول اون هسن، از وقتي مخشامو خوف نبشتم ،بابام بهم هديه داد ،يه بلاگ قلقلي داد،منم با اين بلاگه كه بابايي برام خريده بود رفتم تو كار بلاگيدن.
ديشب سه خط به اين عشق جديدم اضافه كرده بودم،نمي تونستم سر جام آروم بشينم .در عين حالي كه صبح 6 بايد بيدار مي شدم ساعت 12:39 دقيقه و چند ثانيه نصفه شب (وووووووووووووي.فداش بشم من.چقد دقيق اين سارا گله) رفتم آنلاين شدم كه چند تا از دوستامو ببينم بگم ممممممممممممم .ما اينيم.شما سايت مي سازين ما هم سايتكي مي زنيم.
البته همه كاراشو كه خودم انجام ميدم فقط ساختن اسم و تنظيم تاريخ و درست كردن فرم ثبت نام و از اين چيزهاي بچه گونه اش افتاده گردن دوستِ آقاي آبي غليظ.
خيليييييييييييييييييييييييييي مرسي آقاي دوس جون (از اون خيلي ها كه ي اش گنده اس و هنوز بلد نيستم بنويسم.)
آبي و دوستش و خورشيد و فلك در كارند تا سارا بلاگي نويسد و….…. (ببخشيد.بقيه اش جور نشد)
به بهترين سازنده هاي مصرع دوم واسه اين شعر ناناز جايزه نوبل ادبي (از اون خر خوشكلاي لب قرمزي) داده مي شود .
خلاصه،داشتم مي گفتم.دوستام بلاگمو ديدن .البته خودم مي دونم كه نصفيش دلخوش كنكي يا به قول معروف گول مالوندن بود ولي كلي منو تحويل گرفتن و من هم كلي كف بر شدم.من هم كه بي جنبه ،كلي مطلب به وبلاگ ام اضافه كردم.طفليا خودشون نمي دونستن دارن عجب خيانتي به بشريت مي كنن.
البته فكر نكنيد ديگه خيلي كمبود لاگيدن دارمااااا.همه اين مطالبو تو يه روز ننوشتم.نصفش مال جمعه و نصفه اش مال شنبه ساعت 10 كله سحر قبل از كلاس دوست داشتني !! و غير خواب آورِ!!!!!!! مساحي و نقشه برداريه.
ولي نمي دونم چرا اينجا همه اشو تو يه تاريخ زده.به خدا من اينقدر هم كه اين بلاگه نشون مي ده وراج نيستم.(خواهيم ديد.سالي كه نكوست از بهارش پيداست.)

2002-10-19T14:26:00.000-07:00

عضو انجمن فرهنگ و ادب !!!!!!!!!!و سياست دانشگاه شدم.(فرهنگ و ادب كجا بره حالا.مامان عروس يا بهتر بگم باباي عروس چون اين جمله ايه كه به محض اعلام شيرين كاريم از داداشم شنيدم.).يكي نيست بگه بچه جون نمي شه يه جا تو پيش نوك بازي درنياري.تازه اسمم به عنوان سومين نفر رفت تو ليست اصلي.دل همه اونايي كه اسمشون رفت آخر ليست صفحه دوم بسوزه.البته نگران نباشيد تا 500 نفر جا داريم ولي به هرحال نفر سوم بودن هم خودش كلاسيه ديگه.
انجمنه يه تشكل كاملا مستقل و جديده.اينقدر تازه اس كه هنوز مجوزش خشك نشده يعني خشك كه چه عرض كنم هنوز وضعيتش پا در هواس.گفتن بايد 3% از كل دانشگاه كه مي شه 500 نفر عضو شن تا اجازه تشكيل انجمن داده بشه.
بايد چيز باحالي بشه واسه اينكه يه تشكل از كل دانشگاههاي شيرازه.عجب شلم شوربايي بشه و چقدر كه فضولي كردن اينجورجاها جالبه.كلي خبر كه يه جا جمع شده باشه.
بجه هاي گل و مثبت جونم .از همتون دعوت رسمي و غيررسمي و هر جوري كه بخواين مي كنم كه خودتون و هر كي مي شناسين
بيايد عضو بشيد.اگه باحال باشه كه چه بهتر اگه هم نبود همه با هم ميايم بيرون.من هم خودم سر دسته شورشيا.
البته تنها شرطش اينه كه در حال حاضر دانشجوي دانشگاه شيراز باشيد.

2002-10-18T14:04:00.000-07:00

وبلاگ نويس شدن من:
قسمت اول:
پارسال اينا بودش با 2 تا از بچه هاي هم دانشكده اي كه هر دوشون جزو بچه هاي خرخون رشته رياضي بودن(الان ديگه نيستن.پدر عاشقي بسوزه)فكر ساختن وبلاگ به كله مون افتاد.يه وبلاگ كه الان فكر ميكنم درش تخته شده باشه اون هم تخته سه لايه اسمش هم ….. است كه شايد بعدا اسمشو بگم.
اون موقع نسبت به بچه هاي رشته تجربي حساسيت داشتيم شديد به قول بعضيها اسيدي.از اينا كه تنشون زگيل مي زنه ها.شايد هم بدتر.
يه روز خوب تعطيل خراب شديم سر يكيشون بري بلاگ ساختن.حالا بماند كه اون با مامانش قهر بود و حدس نمي زد كه كارش طول بكشه، بنابراين براي ناهار تداركي نديده بود و ما از صبح تاساعت 6 عصر گرسنه مثل 3 طفل مسلم (البته به گفته كارشناسان محترم و خبره امر ،مسلم 2 تا كوچولو بيشتر نداشته .به كميت زياد دقت نكنيد.اين كيفيت است كه مي ماند.)
سرگرم بلاگ ساختن بوديم.
بچه مايه دار اكانت شيرازاسپورتش مصرف مي شد ولي همچين كله هاشون رو مانيتور قفل شده بود و از اين معجزه هايي كه من مي كردم دهنشون وا مونده بود كه نمي شد يه لحظه مسنجرم رو باز كنم از حوصله سررفتگي در بيام.بابا مهموني گفتن . همكلاسي.پاشو سيد برو منطقه نقل و نباتي ميوه اي خوردني چيزي بيار.از شانس ما اين چيزارو هم نمي شد بگي چون همه رو از قبل چيده بود رو ميز .بچه ام يه پارچه آقاست.(نا گفته نماند كه همه چي بود ولي ادم كه روش نمي شد هي بره سر ميز،چيز بخوره كه.)
خلاصه با جون كندن به عصر رسونديم .يه مشت چيز هم تا چند روز هي تو وبلاگ سه نفرمون نوشتيم ولي از اونجا كه هيچ كي جز خودمون از اين وبلاگه خبردار نشد و تلاشمون برا اينكه كسي بهمون لينك بده بي نتيجه موند بعد از يه مدت كوتاه منصرف شديم از نوشتن.اخه حرفاي سه نفرمون رو كه مي تونستيم خودمون به همديگه بزنيم.ديگه اين شد كه ديپرس شديم و وبلاگ نويسي تعطيل شد.
البته بهتون توصيه مي كنم كه وبلاگ شريكي ننويسين اونم با آدمايي كه جلوشون هميشه تو ژست بچه + اي.چون اون وقت ادم نمي تونه هر چي دلش خواست بنويسه و اگه هم بنويسي بعدا به واسطه بعضي حرفا نمي توني جلوشون از موضع قدرت در بياي.

2002-10-18T13:44:00.000-07:00

شكلات،شير،اتاق تاريك،شكيلا:
وقتي مياي صداي پات از همه جاده ها مياد
انگار نه از يه شهر دور كه از همه دنيا مي ياد
تا وقتي كه در وا مي شه لحظه ديدن مي رسه
هر چي كه جادست رو زمين به سينه من مي رسه
آاااااااااااااه
رويا،روياي شيرين،روياي داغ،روياي شيرين،خواب.

ديشب خوب شبي بود خوب،خوب،خووووووووووووووووووب
از اون خوب گنده ها كه فريد ميگه هم خوبتر.
يه عصر دوست داشتني، نه ،
يه روز دوست داشتني ،
نمي دونم بگم واسه چي، يا شايد هم نمي تونم. اتفاقاي خيلي خاصي هم نيفتاد ولي كلا ديروز رو دوس داشتم.همشو حتي شبو خوابشو.كلا من تو مودهاي عاديم خوابيدن رو زياد دوس ندارم (البته خودمونيم.وقتشو هم ندارم.) تنم آروم نداره تا وقتي كه همه تو خونمون نخوابيدن بخوابم.اصلا اگه صبحها كلاس نداشتم و ترس از اين مشت و لگد هاي دوستم تو پهلوهام (وقتايي كه سر كلاس چرت مي زنم و استاده با چشم گرد شده از تعجب يا از روي غضب نيگام مي كنه) نبود ، شبها رو نمي خوابيدم.خيلي خوشم مي ياد شبا كه همه خوابن بيدار باشم و روزا بخوابم يا اگه بتونم اصلا نخوابم.البته نمي دونم اگه همه آدما روزا رو مي خوابيدن و شبا بيدار بودن اون موقع چيكار مي كردم.نمي دونم به خاطر خواب بودن آدماس كه دلم مي خواد بيدار باشم يا به خاطر خود شب و آرامشش و اين چيزاس كه اينجوري ويار نخوابيدن تو شب رو دارم.واي.چقدر حرفاي بي ربط زدم.خودمم نفهميدم چطوري از حس خوب ديروزم به نخوابيدن رسيدم.شما هم اگه نفهميديد اشكالي نداره.به گيرنده هاتون دست نزنيد.مشكل اينه كه من هنوز كلي سرحالم و هوس يه ريز حرف زدن كردم.شانس آورديد كه اين تايپ فارسي خيلي سخته و گرنه …….
Vaayyyyyyyyyyyyy.cheghad type farsi sakhte.ghorboone in pingilizi beram man.bayad in 2 khato mineveshtam vagarna oghdeiii mishodam . akheiisssssssssssh.rahat shodama.